Foto:

Contrasten

  Ingezonden

Ten gevolge van het ons nu al maanden in de ban houdende virus, is ons allen warm aanbevolen om dit jaar maar eens gezellig in eigen land op vakantie te gaan. Omdat zoiets natuurlijk volledig financieel uitgebuit dient te worden, mogen we de laatste weken in krantenadvertenties en middels het “boze oog” volop smullen van alle geboden mogelijkheden in ons eigen Madurodam.

Het begon allemaal met de meer dan lachwekkende reclame van Corendon. Een heus vliegtuig bij een hotel gestald, op loopafstand van de prachtige Noordzee. Voor de liefhebbers die de palmbomen zo missen. Vooral vorige week barstte het verder los met advertenties om van te likkebaarden. Zo kan er een heerlijke cruise gemaakt worden langs Kinderdijk en als toegift kom je ook nog in België. De parels van de lage landen. Een aanlokkelijke foto van een groepje mensen op de camping in een tobbe naast hun caravan.

Er valt zo gigantisch veel te ontdekken in ons kikkerlandje. Je hebt geen idee. En, ach, in het hoogst uitzonderlijke geval dat het een keer regent, zijn de puzzels van de Aldi een uitkomst. Ze zijn speciaal ontworpen voor deze zomer: Sla je slag.

Vorige week maandag kwam ik terug van vakantie en vanaf dat moment las ik met aandacht, toenemende verbazing en vooral aanzwellende jaloezie al die advertenties met lofuitingen over ons land. Wat was ik een rund geweest en had ik veel gemist.

In mijn herinnering gegrift stonden velden met prachtige lavendel, oplopend tegen de hellingen. Pittoreske stadjes in Romaanse stijl met kronkelende weggetjes. Idyllische winkeltjes. Cicaden en pijnbomen. De azuurblauwe Middellandse Zee met schitterende vergezichten en eilandjes voor de kust. Palmbomen. Goddelijke temperaturen, waarbij je dag en nacht buiten kon zijn. In twee weken tijd een paar regendroppels, waarna het zonnetje weer uitbundig scheen. Dat was mijn trieste lot de afgelopen weken.

Momenteel wordt ons aangepraat, noodgedwongen, dat een vakantie in eigen land minstens zo leuk is als een vakantie in het zuiden. Allerlei superlatieven worden uit de kast gehaald. In Tubantia waren mensen “compleet verrast” tijdens de eerste vakantie in Twente. Zo onderhand word ik er een beetje moe van.

Iedereen mag het hier veel mooier vinden dan in het zuiden, maar ik zie toch wel de nodige contrasten. Bijvoorbeeld tussen 30 graden met zon en 16 graden met dagenlang regen. Tussen palmbomen met het geluid van cicaden en vijftig tinten donkergroen. Tussen azuurblauw water dat kalm tegen de rotsen kabbelt en de drieste, kille Noordzee. Inspiratieloze nieuwbouwwijken en La Garde-Adhémar, met z’n kerktoren omringd door wat huizen, hemels op een heuvel geposteerd, waarachter je in de zwoele avond met een glas Rhônewijn in de hand de volle maan ziet opkomen in het heerlijke, wijdse landschap.

Iedereen moet het zelf weten en over smaak valt niet te twisten… Thuisblijven vanwege het virus is een keuze die gerespecteerd moet worden, maar om dan meteen Nederland maar op te schalen tot het meest goddelijke oord, gaat me iets te ver. Bovendien denk ik in het zuiden minder risico te hebben gelopen, omdat je daar de hele dag buiten bent en je vanwege de rust continu genoeg afstand tot een ander kon houden.                                                                                 Terwijl ik dit schrijf tikt de regen tegen m’n raam…

Anne Jan Teunis

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden




Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding