Foto: Hans Mulder

Columns Hans Mulder: 100 jaar jong

  Column

Afgelopen week heb ik gekeken naar de TV-serie 100 jaar jong. Hoewel ik geen grote fan ben van de BN'er Gordon gebied de eerlijkheid mij te zeggen dat ik wel waardering heb voor de manier waarop Gordon om gaat met de oudere medemensen. Opvallend vond ik dat de 100-jarigen op de vraag naar de oorzaak van hun hoge leeftijd allen vertelden over een leven vol bewegen. En dat er nog steeds door hen wordt gedanst gefietst, gewandeld en gezwommen Velen van hen genieten nog van een zorgeloze oude dag.
Mooi om zo oud te worden! Is het wel zo mooi om oud te worden? Ik denk hierbij aan de bijna mensonterende financiële situatie waarin veel ouderen in ons land, na een leven van hard werken en op basis van de keuzes van onze politici, terecht zijn gekomen.

Wie naar de laatste serie van Hendrik Groen heeft gekeken heeft meegekregen dat de werkelijkheid fantastisch werd weergegeven. We hebben kunnen zien hoe het dagelijks leven zich in een tehuis afspeelt maar ook dat de bewoners van het tehuis op een gegeven moment plaats moesten maken voor asielzoekers. Kennelijk levert dat meer op.

Ik krijg steeds meer het gevoel dat de gedetineerden het tegenwoordig beter hebben dan menig oudere in een verzorgingshuis. In de "bak" wordt gezorgd voor goed eten en drinken, staat er een kleurentelevisie klaar, is er voldoende aandacht voor de problemen waarin iemand terecht is gekomen en weet iedere gevangen dat hij of zij elke dag kan rekenen op een warme douche.

In de nog bestaande verzorgingshuizen zijn, volgens familieleden en vrienden, de bewoners vaak verworden tot een nummer en worden de ouderen steeds meer ervaren als een last. Een speelbal van de overheid en de zorg verlenende instanties.

Daarbij hoor ik mijn schoonmoeder in de laatste weken van haar leven nog klagen over het feit dat ze maar twee keer in de week kon rekenen op een wasbeurt.

Hans Mulder ABC biedt Advies Begeleiding en Coaching

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden