Logo hengelosweekblad.nl


Donkere dagen

  Column

Beste Herman, ben je al aan je winterslaap toe?

Nou ja, eigenlijk begrijp ik al die beesten in de natuur wel die momenteel ergens diep wegkruipen en pas weer tevoorschijn komen als het lentezonnetje de winter heeft verdreven. Als de dagen zo kort worden - zeker als het van dat grijze weer is - en het niet meer licht lijkt te worden, dan doet dat iets met ons.

Onze voorouders bedachten daarom een list: 'Laten we het licht een handje helpen. Laten we op het hoogtepunt (of dieptepunt) van het duister een feest vieren waarin we de overwinning van het licht op alle donkerte vast uitroepen. Misschien helpt dat ons door deze donkere tijd heen, want we kunnen moeilijk drie maanden in bed gaan liggen wachten op het voorjaar'. Zo gezegd, zo gedaan, en ja, dat lichtfeest bleek te helpen. Het werd gaandeweg een groot feest en dat is het nog steeds, nu met LED-licht en al. De winkeliersverenigingen hebben hun winkels en straten al versierd met tienduizenden lichtjes. Weg met dat donker, roepen zij onze voorouders na. Mooie tijd, dat toeleven naar het lichtfeest.

De kerk haakte daar ergens in de 7e eeuw na Christus bij aan. Advent, noemde men deze tijd: over wat komen zal. Want het gaat dus altijd over ons verlangen. Naar licht, naar nieuw leven, naar toekomst. In elk geval naar het einde van de overmacht van de duisternis in ons leven. Er is ontiegelijk veel donkerte en uitzichtloosheid in onszelf, in het nieuws. Ja, ik zou het soms in een winterslaap willen overslaan - er niet van willen weten. Maar dat gaat niet. En dus steken we lichtjes aan. Stuk voor stuk, miljoenen symbooltjes van hoop en verlangen.

Over het licht dat komen zal in onszelf, in ons samenleven, in onze wereld.

Herman Koetsveld
Reageren? Info@koetsveld-odaci.nl

Reageer als eerste
Meer berichten