Column PuurPersoonlijk: Verlaat Verdriet

PuurPersoonlijk Uitvaartbegeleiding verzorgt uitvaarten in Hengelo en regio Twente. In deze column nemen ze u mee in de wereld van de uitvaart. Soms met een lach, soms met een traan. Maar altijd PuurPersoonlijk.

We zijn bezig de tekst voor de rouwkaart en de advertentie op te stellen, als de echtgenote van de overleden meneer begint te snikken. Samen met haar en drie zonen regel ik de uitvaart. De ouders zijn hoogbejaard. Ik vraag wat haar zo verdrietig maakt. Ze snikt: “Ik wil dat Christientje ook op de kaart en in de advertentie komt te staan.” De zonen kijken elkaar niet begrijpend en verbaasd aan. Wie is Christientje? Het hoge woord komt eruit. Christientje is het eerste kindje van hun ouders, dat na haar geboorte maar drie dagen leefde.
Moeder verbleef nog in het ziekenhuis en vader bracht het kindje zoals toen gebruikelijk was naar de kerk, waar de pastoor en de ‘doodgraver’ haar overnamen en gingen begraven. De echtgenoot keerde huiswaarts en ging over tot de orde van dag. We schrijven begin jaren 50 van de vorige eeuw.
Tot vandaag was hier nooit over gesproken. Christientje bestond niet en had niet bestaan, maar wél in het hart van de moeder. Vanzelfsprekend wordt Christientje op de kaart genoemd én in de advertentie.
Ik vraag de moeder of ze weet waar Christientje begraven is. Ze weet wel op welke begraafplaats, maar waar? Geen idee. Ik vraag haar of ze het wil weten, want elke begrafenis wordt geregistreerd en dit moet te achterhalen zijn. Haar ogen beginnen te schitteren. Haar antwoord is duidelijk, we gaan het uitzoeken.
Nadat ik via de begraafplaatsbeheerder en de gemeente de plaats van het grafje heb weten te achterhalen, ga ik op een mooie zomermiddag samen met haar naar deze plek.
Ergens op een veldje achter op de begraafplaats staan wat ijzeren stekers met vervaagde nummers erop. We vinden het grafnummer. Dat is de enige markering. Hier is Christientje meer dan 70 jaar geleden begraven.
Stil staan we aan haar grafje en kijken elkaar aan. Wat ik denk spreekt zij uit: “Ik wil dat iedereen weet dat hier mijn kindje ligt. Zou ik er een steentje op mogen zetten?” We vragen dit aan de begraafplaatsbeheerder. Gelukkig komt er toestemming om dit alsnog te doen.
Twee maanden later, plaats ik samen met haar het steentje op het graf van Christientje, de nooit gekende dochter. Een klein bosje bloemen erbij. Na al die jaren erkenning voor verdriet dat er niet mocht zijn.

PuurPersoonlijk Uitvaartbegeleiding
Wies Sanders en Angelien Wiggers
T: 06 22163953
E: info@puurpersoonlijkuitvaart.nl
W: www.puurpersoonlijkuitvaart.nl