Peter Wagenmakers zit vaak voor de Lambertuskerk. (Foto: Janske ter Horst)
Peter Wagenmakers zit vaak voor de Lambertuskerk. (Foto: Janske ter Horst) (Foto: )

Peter leeft als een Nazireeër: 'Geluk vind ik een lastig begrip'

Ook al doet zijn naam misschien niet meteen een belletje rinkelen, u heeft hem ongetwijfeld eens gezien in de stad. Peter Wagemakers is met zijn opvallende verschijning al jaren een bekend gezicht in Hengelo. Maar waarom heeft hij zulk lang haar en zit hij zo vaak voor de Lambertuskerk?

door Janske ter Horst

Hengelo - Peter is 52 jaar en, in tegenstelling tot wat veel mensen denken, niet dakloos. Hij woont in een klein huisje dichtbij het centrum. Hij woont hier alleen, ook al is hij in het verleden wel getrouwd geweest. Hij heeft drie kinderen. De reden waarom hij er zo opvallend uitziet is omdat hij een bijzondere levensovertuiging beoefent, genaamd het Nazireeërschap. Deze levensovertuiging komt voort uit het Jodendom.

Wat het precies betekent om Nazireeër te zijn is best ingewikkeld. Maar Peter heeft het zichzelf inmiddels aangeleerd om in een paar zinnen zo goed mogelijk uit te leggen wat zijn levensovertuiging inhoudt. Hij vertelt: "Alle dingen die we gebruiken, kleding, auto's, eten en drinken, hebben allemaal een wezen waardoor het functioneert in onze samenleving. Ik gebruik bewust niet de term God, maar ik geloof wel dat die dingen allemaal in relatie staan met een Opperwezen. Ik doe veel onderzoek naar die wezens en probeer ze te begrijpen. Zo probeer ik heel bewust na te denken hoe ik mijn leven wil leiden.

Respectvol
Ik vind dat je respectvol met die wezens om moet gaan, ook met het menselijk lichaam. Uit respect voor dit lichaam knip of borstel ik mijn haar bijvoorbeeld niet. Dat betekent trouwens niet dat ik het afkeur als andere mensen dit wel doen. Bovendien is binnen het nazireeërschap ook belangrijk dat men geen alcohol drinkt. Vroeger hield ik me hier streng aan, maar inmiddels geloof ik dat alcohol met mate best kan."

Peter is geboren in Friesland maar verhuisde al op jonge leeftijd naar Twente. Toen hij 28 was, kwam hij met het Jodendom in aanraking. Hij had lang een baan als softwareontwikkelaar, maar is inmiddels afgekeurd. Toen hij zonder werk kwam te zitten ging hij nog meer nadenken over het leven. Geleidelijk aan begon hij te leven zoals hij dat nu doet. "Omdat ik geen werk heb zit ik graag overdag in de stad. Ik bewonder dan de mensen die voorbij lopen. Dit deed ik vroeger ook al, voordat ik mijn haar liet groeien."

Peter maakt graag even een praatje met nieuwsgierige mensen die benieuwd zijn naar zijn verhaal. Jonge kinderen vragen bijvoorbeeld vaak of hij wel een huis heeft. Peter legt dan met alle plezier uit hoe dat zit. Maar helaas reageren sommige mensen negatief of zelfs agressief op Peter. "Het wordt vervelend wanneer je meerdere keren per dag uitgescholden wordt. Gelukkig is dit de laatste tijd minder. En ik geniet van de goede gesprekken die ik soms met iemand heb. Ik vind dat deze samenleving wel wat meer geestelijkheid kan gebruiken en daarom leg ik hier graag iets over uit," vertelt hij.

Linkse liberaal
"Verder kijk ik in mijn vrije tijd graag films, al heb ik door omstandigheden wel problemen met het concentreren op een film. Soms moet ik de film dan even pauzeren of terugspoelen. Bovendien houd ik ontzettend veel van muziek. Popmuziek, maar ook klassiek en vroeger luisterde ik veel gospel. Ik bemoei me af en toe ook met de politiek. Ik schrijf brieven naar de gemeente, over bijvoorbeeld de aanpassingen in het centrum. Daar krijg ik dan vaak een reactie op terug. Ik probeer een goede relatie te behouden met de overheid omdat ik er afhankelijk van ben. Bovendien vind ik het belangrijk dat de overheid voor de burgers zorgt. En burgers voor elkaar. Ze hebben elkaar nodig. Ik ben een linkse liberaal", legt hij uit.

Gelukkig?
Er zijn veel mensen uit Peters naaste omgeving die hem in de steek hebben gelaten. Soms zeggen ze dat dit is omdat hij op deze manier leeft. Dit heeft hij geaccepteerd, alhoewel hij de manier waarop dat soms gebeurde jammer vindt. Na twintig jaar verbraken ze dan bijvoorbeeld plotseling het contact. Of hij gelukkig is, vindt hij een moeilijke vraag. Peter: "Geluk vind ik een lastig begrip. Met deze levensstijl probeer ik de verwachtingen van het leven zo laag mogelijk te houden, en geluk op deze manier te bereiken. In principe was het ook het doel van deze overtuiging om een gelukkige toestand te bereiken. Ik ga in ieder geval de goede kant op."

Meer berichten




Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding