Logo hengelosweekblad.nl
Saargebied

Kleine geschiedenis van het Saargebied

Toen Willem Stork (1896-1980) de firma Stork-Chemie oprichtte kocht hij ook een stuk grond aan het kleigat bij de Breemarsweg. Daar werden vier witte twee-onder-een-kappers gebouwd. Gerard Lemmens beschrijft de bewoners van toen.

Bewoners IJsselstraat 13

Hier woonde mijn familie's gezin (A.J. Lemmens).
Mijn ouders gingen in de twintiger jaren naar Nederlands-Indië waar wij geboren werden en de vreselijke oorlog daar overleefd hebben.
Mijn vader had twee zussen: Anna van Benthem-Lemmens en Regina van Gent-Lemmens en mijn moeder een halfzus: Mien Nijholt-Arntz en een halfneef: Willem H. Verplak, in 1941 door de Jappen onthoofd in Balikpappan. Zij woonden ook in dat mooie Nederlands-Indië.

Het gezin bestond uit mijn vader, A.J. Lemmens, hij kreeg in 1950 een Oorlogs Herinnerings Kruis vanwege moedig gedrag tijdens de slag op de Javazee, (1904-1990) en mijn moeder G.C. Lemmens-Geutjes (1909-1996), mijn zus Toos (later Karin) Lemmens (geboren in 1930), mijn broer Jan G. A. Lemmens (Surabaya, 1933-2009) en ik, Gerard W. Ch. Lemmens (Surabaya 1940).

Mijn broer Jan trouwde vanuit ons huis op 6 september 1958 met een Twentse, Martha Willemina Leiting, die toen op de Grundel woonde.
Er werd toendertijd nog in koetsjes getrouwd, dus werd het een hele stoet die naar het prachtige knusse kleine witte stadhuis in Hengelo trok. Zij trouwden niet in een kerk! Het was ook nog de tijd dat geloof erg belangrijk was en mijn broer's toekomstige vrouw was Nederlands Hervormd en niet Katholiek zoals wij.
Ik zal het nooit vergeten want mijn vader was vrij orthodox Rooms doch mijn moeder daarintegen heel modern Rooms.
Op zondags aten wij na de oorlog traditiegetrouw Indisch. Mijn moeder had na de oorlog moeten leren koken, omdat ze voor de oorlog nooit zelf gekookt had. (Ze had toen een baboe (kokkie) die dat deed.)
Op één van die zondagen zei mijn moeder tegen mijn vader: 'Het wordt tijd dat je een beslissing neemt over dit huwelijk van je oudste zoon, want anders zou je een zoon kunnen verliezen maar een dochter kunnen winnen!'
Toen was mijn vader's beslissing heel snel genomen!


Ook mijn zus trouwde in 1965 vanuit IJsselstraat 13 in koetsjes maar nu op het lelijke nieuwe stadhuis en in de knusse R.K. Kapel op de Grundel met Patrick G. McC. S. Conway, een Engelsman.

Ikzelf volgde in 1968 maar deze keer werd er in Edinburgh, Schotland getrouwd omdat mijn vrouw, Gillian Lesley Macleod, daar geboren en getogen was.
Ik had daar Biochemie en Brouwwetenschappen gestudeerd en heb sinds 1966 nooit meer in Hengelo gewoond.

Mijn ouders zijn beiden vanuit dit huis begraven en zijn op de R.K. begraafplaats in Hengelo (O) bijgezet.

Volgende week aflevering 6.

Reageren? Mail naar:
gerardwillemcharleslem mens@yahoo.co.uk

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox