<p>Het Wisteria-huis klinkt als lang vervlogen tijden en als je binnen kijkt, klopt dat ook wel een beetje.</p>

Het Wisteria-huis klinkt als lang vervlogen tijden en als je binnen kijkt, klopt dat ook wel een beetje.

(Foto: Barbara van der Woning)

Cadeau architect gaat nu de boom in

In elke buurt staat een huis dat opvalt. Om zijn bijzondere gevel, oorsprong, ligging of bouwstijl. Als je er langs komt hoop je een glimp van de bewoners op te vangen. Wat trok hen aan? Het mos op het dak trekt de aandacht, de groen koperen dakrand ook. Er is niets standaard op Veluwestraat 1.

Door Barbara van der Woning

Hengelo – “Alles is hier schots en scheef”, lacht Carien Ekelmans (58), “maar er is goed over nagedacht door de architect. Het lijnenspel van deuren, ramen en ruimtes vormt een harmonieus geheel.”

“De hal in de vorm van een honingraat is het middelpunt van de woning”, legt Carien uit, “van daaruit kun je naar alle ruimten in het huis.” Er komt via het dakraam, met glas in lood-bloemen van de Wisteria (Blauweregen) een gekleurde straal licht naar beneden. “Die is bij verschillende weertypes steeds anders”, geeft ze vertederend aan. “Mijn man René en ik hebben ons huis vernoemd naar deze plant. Hij bloeit nu; die lange blauwe trossen staan prachtig in de tuin.”

Op zoek naar spullen

“We wonen hier sinds 2003”, vertelt Carien. “Het inrichten met de juiste spullen heeft een paar jaar geduurd, sindsdien is er niets meer veranderd. Het is goed zoals het is. Het was wel een zoektocht, hoor. Wij wilden zelf een Jugendstil huis bouwen en hebben daar architect Alberts & Van Huut uit Amsterdam voor benaderd.

Vaak benoemd in speurtochten: bij huis met mos op dak rechtsaf

De langgerekte vijfhoek staat centraal in zijn ontwerp. Wij gingen overal op zoek naar Art Nouveau accessoires en meubels voor de inrichting. In Brussel hebben we goede zaken gedaan: lampen, kasten, tegels en stoelen gekocht. Veel spullen van hout met warme natuurlijke kleuren. We wonen nu eigenlijk in een museum, maar het is heerlijk. Ik vind die stijl zo mooi.” Carien slaat haar handen in elkaar.

De architectuur van de Jugendstil die rond 1900 zijn hoogtij kende, is gebaseerd op vormen uit de natuur. De wandschildering in de hal zijn kronkelende takken. Het smeedijzeren traphek heeft deze lijnen ook. Zo vormt de ruimte een eenheid. “De klapdeuren met sierlijke panelen naar de keuken komen waarschijnlijk uit een restaurant”, schetst Carien. “We zien vaag een slijtageplek van een knie. Ze waren hoog, maar in 2003 kwam het Bouwbesluit met nieuwe eisen aan plafondhoogtes. Dat kwam goed uit!”

Verkoeling

“Het sedum (geen mos) op het dak geeft veel verkoeling in de zomer. Het houdt vocht vast en dat werkt als een goede isolatiedeken. Er zitten veel vogels en bijen in; daar genieten we enorm van. Door de wal om de tuin zitten we helemaal vrij. De natuur hier straalt net als het huis rust uit”, aldus de trotse bewoonster.

“De architect is na de verhuizing nog langs geweest en was onder de indruk van de kleuren en de meubels. We hebben van hem een vogelhuisje in zijn vijfhoek-vorm gekregen.” Carien loopt weg en rommelt in de gangkast. Ze laat het cadeau zien en zegt: “Die moet ik nu maar eens een keer in de boom ophangen.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden