<p>Paulien van der Hoeven rilt bij de magnesiumbak in de turnhal als het poeder op haar handen komt.</p>

Paulien van der Hoeven rilt bij de magnesiumbak in de turnhal als het poeder op haar handen komt.

(Foto: Barbara van der Woning)

Kippenvel bij magnesium op kleren

Hengelo - Je schouders trillen, je hoofd schudt heen en weer, je kaakspieren trekken strak en de haren op je arm gaan recht overeind staan. Uit je keel komt de niet te onderdrukken kreet: Hhuuuhh! Wanneer overkomt je dit? Komt het je bekend voor?

Door Barbara van der Woning

Paulien van der Hoeven krijgt ‘het’ als er magnesium op haar handen komt. “Ja, bij het turnen aan de brug gebruik ik het poeder dus nooit”, lacht ze. “Als het magnesium op mijn kleren komt, worden de rillingen nog sterker”. Ze maakt een sprongetje, terwijl haar lichaam schudt van de gedachte alleen al. “Mijn zoon heeft het als ik mijn nagels vijl, dan gaat hij snel ergens anders zitten.”

De beschreven reactie lijkt op het gevoel dat bij angst voorkomt. Veel mensen krijgen zo’n zelfde korte maar heftige lichamelijke reactie bij een speciaal geluid of bijzondere situatie. Een vork over een bord is zo’n geluid dat een rilling tussen de schouderbladen opwekt. “Ja, daar kan ik niet tegen”, zegt Nicolette Nijhuis, “dan krijg ik een hoge piep in mijn oor en daarna een rilling. Heel irritant.

“Ik begin al te schudden als ik alleen al aan die nagels over dat bord dénk”, zegt Wim Nijhuis. “Brr, wat een rotgeluid.” Hij schudt zijn hoofd.

Plaaggeest

Het gekke is dat de reactie dus ook bij het denken aan de situatie naar boven komt. “Het idee van een droge handdoek tussen mijn tanden. Huuh”. Margriet Gemser rilt met haar hele lijf als ze het zich visualiseert. “Dat droge van de doek aan je tanden! Mijn dochter knarst soms expres met haar tanden op badstof. Zo’n plaaggeest. Vindt het leuk als ik dan loop te rillen. Mijn moeder kon geen knopen aanraken. Ze gruwelde daar van. Gek heh?”, zegt ze verwonderd, “want daar heb ik niets mee.”

‘Het krassen van een vork over een bord is zo’n geluid...’

Charlotte herkent het gevoel ook. “Als je lege bierflesjes in een shopper hebt en die schuren tegen elkaar. Van dat piepgeluid krijg ik kippenvel, kijk maar!” Ze stroop haar mouw op en alle haartjes op haar arm staan inderdaad recht overeind. Er is geen boodschappentas met flesjes te zien. “Oh en ook als een mok heel dof is en je moet dan roeren. Huuh, ik wil het er niet over hebben. Dat gevoel is zo vervelend”.

Bianca heeft het niet met geluid, maar als ze nat hout aanraakt. Bijvoorbeeld een pollepel afdroogt met de theedoek. “Of”, haar kaken bewegen schokkerig en ze kan even niet praten, “als je het houten stokje van je ijsje aanraakt bij het laatste likje. Dan krijg ik kramp in mijn mond. Nu dus ook.”

Unieke emotie ‘grima’

Er is geen touw aan vast te knopen wie het waar mee heeft. De Spanjaarden zouden het gevoel dat een geluid of aanraking oproept ‘grima’ noemen. Zij bestempelen het als een emotie en niet als een reflex. In het Nederlands is er geen woord voor. ‘Grima’ kan ook voorkomen bij aanraking van piepschuim, bij het geknak van vingers, op een slak trappen of met je handen over een ballon wrijven. Het duurt gelukkig maar zes seconden.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden