<p>Henri Visscher en Marian Rupert zijn beiden regelmatig te vinden in hun volkstuintjes aan de Grobbenweg te Hengelo.</p>

Henri Visscher en Marian Rupert zijn beiden regelmatig te vinden in hun volkstuintjes aan de Grobbenweg te Hengelo.

(Foto: Linda Meijer)

Terug van weggeweest: de volkstuin

Hengelo - Vroeger hadden mensen een volkstuin omdat ze op een flat woonden, of omdat zelf verbouwen goedkoper was dan die dure supermarkt. Tegenwoordig zijn de meeste volkstuinbezitters gepassioneerd hobbyist of is de insteek bewuster en gezonder eten.

Door Linda Meijer

HENGELO - Marian Rupert (61) heeft al ruim twintig jaar een volks/moestuin aan de Grobbenweg en verzorgt deze met veel passie en toewijding. “Ik ben begonnen met één tuindeel, maar nam er telkens een stukje bij, als een ‘buurman’ ermee stopte. Nu heb ik ongeveer 400m2. Aanvankelijk ging ik vooral voor de groenten en aardappels, nu is het observeren, leren en verwonderen minstens zo belangrijk. Eén zijn met de natuur, daar word ik blij van.”

Marian kan het jaar rond eten van haar tuin, maar de variatie is ook nog eens enorm. “Ik heb ook heel veel kruiden, zoals citroenmelisse, oregano, munt, rozemarijn, kervel en salie, maar experimenteer ook graag met nieuwe vaste groentesoorten en zelfzaaiers waar ook in de winter van kan worden gegeten.”

Vriendschappen

In haar tuin is ook een grote verzameling kool- en spinaziesoorten te vinden, zoals als eeuwige moes, perennial star en boomspinazie. Marian probeert zoveel mogelijk de natuur zijn eigen gang te laten gaan en stuurt alleen bij. “Planten elkaar laten helpen en voeden, zodat er een balans ontstaat. “Dan hoef ik minder te sproeien en geen voedingsstoffen toe te voegen.” Een volkstuin levert naast een goede oogst en veel plezier, ook veel vriendschappen op. “Ja, het is fijn om hier te zijn. We wisselen van alles uit en respecteren elkaar. Ieder verbouwt op zijn eigen wijze!”

Fascinatie, respect en liefde voor alles wat bloeit en groeit

Zo ook ‘buurman’ Henri Visscher (60), die zelfs twee moestuinen heeft, één aan de Grobbenweg en één langs de F35 (Essenttuin). “Ik heb een Celtic Circle van 144m2, dan een stuk onder de bomen voor bramen, bessen en dergelijke en nog een boomgaard. Daartussen ‘het zenuwcentrum’ met voorraden, grondstoffen en oud hout; alles gerecycled dus hergebruikt.”

De Essenttuin is Henri’s productietuin, met een grote variatie aan aardappelen en groenten. “Ik vind de vormen, geuren en kleuren vaak zo mooi, dat ik soms moeite heb het te oogsten”, lacht Henri. “Ik heb aardappelen in meerdere varianten en diverse boonsoorten, ieder in haar eigen glorie en schoonheid.”

Celtic Circle

Maar ook wortelgewassen, bladgewassen, diverse koolsoorten en vruchten ontbreken hier niet. Waar Marian de natuur veelal zijn eigen gang laat gaan, is Henri bijna elke ochtend in één van zijn tuinen te vinden. Alles is bij hem in balans en de ronde vormen van zijn Celtic Circle zijn werkelijk een lust voor het oog. Over elke centimeter is nagedacht en dat is te zien. Iedere volkstuineigenaar heeft zo zijn eigen doel en werkwijze, maar één ding hebben ze allemaal gemeen: fascinatie, respect en liefde voor de natuur.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden