Uit het verleden van Hengelo: Drienerstraat

Deel 81 

Marinus van Rooy neemt eenieder dit keer mee naar de Drienerstraat. Toen deze foto gemaakt werd in 1936 vanuit een hoog gelegen pand aan de Nieuwstraat was de Drienerstraat een drukbezochte winkelstraat. Het is hoogzomer gezien de neergelaten zonneschermen.

Drienerstraat, de naam vertelt al dat wij via deze weg naar de wijk Groot en Klein Driene gaan. In die tijd kwam je meerdere uitbaters, die dezelfde producten verkochten, in één straat tegen. Het was niet ongewoon dat je twee bakkers in één straat had. Dat was nog voor de tijd dat de grote winkelketens de heerschappij overnamen. Laat ons eens kijken of u met mij de diverse zaken met naam en uitbater nog kunt herinneren. Mocht dit niet zo zijn dan wil ik u graag helpen en u op het goede spoor zetten. 

Een aantal voetgangers en fietsers bepalen het straatbeeld. Geen auto’s. Je kunt midden op straat fietsen zoals uit de foto blijkt. Links op de gevel zien wij Zilmeta staan. Zilmeta was een merk voor tafelbestek bij lunch of diner. Rupert was de naam van deze zaak op de hoek Enschedesestraat-Drienerstraat. Een zaak die huishoudelijke artikelen verkocht in een groot assortiment. Van kinderwagens tot wasknijpers, je kon niet gemakkelijk misvragen. Rupert had ook een ijzerwinkel, deze was gelegen met de ingang aan de Drienerstraat. Het eerste wat je opviel als je deze zaak binnenkwam was een groot aantal laadjes waarin ontelbare soorten schroefjes, moertjes enzovoort aanwezig waren. Behalve het hang- en sluitwerk voor de timmerlieden werd er kippengaas, hamers en nijptangen verkocht. Kippengaas zult u zeggen. Jawel, in 1930/1935 had bijna eenieder buiten het centrum een huis met groentetuin en een kippenhok voor de eieren. Rupert had een uitstekende naam in Hengelo. Reclame op radio en televisie was nog niet uitgevonden, maar mond-tot-mondreclame bracht de boodschap ook over. 

De volgende zaak was meubelhandel Eshuis met een grote ingangspartij, dat zal ongetwijfeld zijn reden gehad hebben. Daar er geen achteringang was voor aanvoer groot meubilair. Achtereenvolgens waren er zaken als groentehandel Fransen en de kapperszaak van Baartman. De zaak van Baartman was bijzonder, omdat daar een groot aantal voetballiefhebbers van Hengelo, Tubantia en Achilles op een knip- en of scheer beurt wachtten. Baartman was niet op zijn achterhoofd gevallen. Wanneer de klanten van Tubantia in de meerderheid waren, wist hij het gesprek zo te leiden dat de andere clubs buiten schot bleven. Slagerij Cieraad en smederij Bevers waren er ook. 

De ABTB van Reef was voor ons kinderen erg bijzonder. In de winkel verkocht hij diervoerders en aanverwante artikelen. Hij had een bijzondere etalage. Hij zorgde ieder jaar voor een groot aantal eieren met een grote lamp erboven om deze eieren uit te broeden. Dit geschiedde altijd omstreeks Pasen. Voor kinderen en volwassenen was het zeer vermakelijk om na enige tijd kuikentjes parmantig rond te zien stappen in de etalage. In de oorlogsjaren 1940/1945 had hij in de herfst een drukbeklante zaak. Hij gaf voor een kilo eikels f 0,10 en voor kastanjes f 0,15 per kilo. Daar werd naar ik meen veevoeder van gemaakt. Even zo kocht hij afgeknipte braambladeren, waar thee van gemaakt werd, in. Bij dit alles moet u wel denken dat het oorlogsjaren waren. 

Het is de hoogste tijd om onze blik naar rechts te wenden. Het hoge gebouw met ijsbar erop behoorde bij firma Borchert, nu Ophof. Dit is het huis waar Roosje Borchert geboren is. Roosje was de vrouw van Menthol, u wel bekend. Roosje was volgens velen in Hengelo de knapste vrouw. Nu kunt u natuurlijk zeggen ‘Het is maar wat je gewend bent’, maar dat voert nu te ver en bewaren we voor een volgende keer. De ouders van Roosje beheerden een zaak als bakkerij, automatiek en ijsbar. Veel Hengeloërs denken dat pas na 1945 patat in Hengelo kwam. Het gevelopschrift bewijst het tegendeel. 

Direct naast de hoofdingang van Borchert was de bakkerij waarvan de oven tegen de buitenmuur gebouwd was. Deze muur was een welkome gelegenheid om handen en achterlijf op te warmen voor de mensen die hun boterham op straat moesten verdienen. In die jaren had je nog personen, die met grote rieten manden op de fiets hun waren bij hun klanten brachten. Denk hierbij aan bakkers, slagers en aanverwante zaken.

Na Borchert was de groentezaak van A. van Noort. Tijdens het bombardement is de rechterzijde van de Drienerstraat in een puinhoop veranderd. Deze straat heeft moeite om gelijke tred te houden met de rest van de binnenstad in het centrum. In die tijd dat deze foto gemaakt is, had je het idee dat bepaalde zaken door opvolging door zoon of dochter een onbeperkte leven zou hebben. Door de komst van grote winkelketens is dat verleden tijd.

Tot een volgende keer,
Marinus van Rooy